Konsantrasyon ile bulutları yok edelim
Bazen dalıp gideriz uzaklara.Vücudumuz Dünyada olsada aklımız çok uzaklarda olur.Bazen dalıp gideriz gökyüzüne.O mavi yaradılış güzelliğine.Yaratanın o eşsiz eserine.İşte o zaman hayata asıl kontrastrasyonumuz başlar.Herşeyi net düşünebiliriz.Ben de başlarda pek inanmazdım ama hayat dalıp gitmekten ibaret.Belki dalacağız o sessiz güzelliğe.İşte o zaman gözümüze küçük bir bulut kestireceğiz.İşte o zaman hayata asılıp gideceğiz.Fazla edebiyatlı konuşmaya gerek yok.Bugün biraz kafam iyide 
.. O dalıp gittiğimiz uzaklarda bir anlam çıkaracağız.O Anlamın hayatı nasıl etkilediğini hep birlikte göreceğiz o an.Gökyüzüne kafamızı çevirdiğimiz de , küçük bir bulut seçeceğiz kendimize.O buluta öyle bi konsantrasyon ile bağlanacağız ki yaşadıklarımız bulutun çevresinde genişleyip gidecek…Bir zaman sonra o bulutun yok olduğunu kafamızda hayal edeceğiz.Gözlerimiz kapatacağız ve bir otuz saniye kadar kapalı kalacak bulutun gittiğini düşüneceğiz.
Ve gözümüzü açacağız tekrar dünyaya.O bulutumuzu arıyacağız ama bulamıyacağız.Çünkü onu hayalgücümüz ile yok ettik.Bu kayıp belki saatler bile sürebiliyor.Tekrar göremiyoruz o bulutu.Ama bir arkadaşınıza sorduğunuzda orada olduğuna dair resim bile çekip size gösterebilir.
Bu sadece konsantrasyon ile alakalı birşey.Herşeyiyle yapacağımız bu olay bizi çok derinden etkileyecek.Ve bunu başka şeylerdede uygulamaya başlıyacağız.
Ama abartmadan yapalım ki , bu olay biz görenleri “deli” lâkabıyla adlandırmasın.
Son Yorumlar